Ang Pagtatagpo

Pagpasok palang niya sa pulang entrada na may rebulto ng isang sikat na bayani, hindi na niya maunawaan ang kanyang nadarama.

Dito nagsimula ang lahat, naisip niya. Inikot niya ang paningin at nagalak dahil walang pinagiba ang lugar na kanyang kinalakihan. Andoon pa rin ang silid-aklatan na naging saksi sa lahat ng kanyang pagsusunog ng kilay, ang silid aralan na puno ng mga larawan ng mga pilipinong imbentor at mga dalubhasa ng panitikan, nakasabit pa rin sa kisame ng laboratoryo ang mga kulisap at planetang gawa sa lumang pahayagan.  Andoon din ang pulang saranggola ginuhit nila sa dingding.

Dumako siya sa gusali ng Kagawaran ng Agham, at hinanap ang lumang upuan nasa ilalim ng hagdaan kung saan niya sinulat ang kanyang pangarap, “A Beautiful Life.”

At ngayon, pagkatapos ng sampung taon, ibang iba na siya. Wala na ang mga maligno ng nakalipas, wala na ang takot at ang pangamba, at nawala na rin ang lahat ng pagaalinlangan. Wala na ang galunggong sa tanghalian, ang paglalakad papasok at pauwi, at ang paulit paulit na pamomroblema sa kwarta.  Lahat ay napalitan ng magagandang bagay – mamahaling damit at kagamitan, lupain na hindi na madaling masusukat, masasarap na pagkain, pamilya at mga kaibigan, at isang pangalan na mahirap ng madungisan. Lahat ng bagay na hindi man lang pumasok sa isang hinuha ay nasa kanya na.  Wala na talaga siyang mahihiling pa.

 
Isang bagay nalang ang kailangan niyang gawin, ang tumulong sa kanyang lumang paaralan. Naglakad siya sa luntiang parang kung saan gagawin ang kanilang reunion. Sinabi niya sa kanyang sarili, sa damuhan na ito magsisimula ang kanyang pangarap para sa kanyang sintang paaralan.

Ito ay Lahok para sa "Bagsik ng Panitik" contest ng Damuhan, sali na din kayo!